Eigen verantwoordelijkheid ondernemingen

Door de zelfregulering is de samenleving voor zijn veiligheid veel afhankelijker geworden van het gevoerde veiligheidsbeleid van een onderneming of organisatie. Door de onduidelijkheid over de eigen verantwoordelijkheid in het algemeen en het gegeven dat veel veiligheidsregels geen verbindende voorschriften meer zijn, zie je in de praktijk dat veiligheidsvoorschriften (zonder opgaaf van redenen, maar vaak ook op grond van economische motieven) het onderspit kunnen delven.

Daarom pleit de SMV voor een zogenaamde Veiligheidsbeginselenwet, die ondernemingen/organisaties in ieder geval verplicht tot het maken van een risico-inventarisatie en een veiligheidsplan. Deze wet brengt duidelijkheid over de eigen verantwoordelijkheid voor veiligheid van een onderneming/organisatie; voor alle sectoren; maakt toezicht mogelijk; en biedt houvast voor extern toezicht maar ook intern toezicht van een onderneming/organisatie.

De SMV heeft hierover in 2013 een discussienota gepubliceerd ‘Veiligheid, een balans van verantwoordelijkheden’, en in 2014 een brief naar de fractievoorzitters van de Tweede Kamer gestuurd. In 2014 hebben gesprekken plaatsgevonden met verschillende fracties, die de problematiek herkenden en zich bereid hebben verklaard om mee te denken over de mogelijkheid en wenselijkheid van een Veiligheidsbeginselenwet. De SMV heeft in november 2014 een tweede nota uitgebracht met de titel  ‘Een gedeelde verantwoordelijkheid. Niet zonder regie!’. Deze notitie is mede tot stand gekomen dankzij de bijdragen van respondenten naar aanleiding van de discussienota ‘Veiligheid. Een balans van verantwoordelijkheden.’ en gaat dieper in op het functioneren van het toezicht.

Publicaties
Recente publicaties omtrent dit project:

Veiligheid, een balans van verantwoordelijkheden
SMV (2013)

Een gedeelde verantwoordelijkheid. Niet zonder regie!
SMV (2014)

Voor meer publicaties rond dit project, zie de kennisbank.